من به عنوان تأمین کننده قطعات برنجی ماشینکاری CNC ، با سوالات متعددی از مشتری در مورد افزایش سختی سطح این قسمت ها روبرو شده ام. برنج ، یک ماده محبوب در ماشینکاری CNC به دلیل قابلیت ماشین سازی عالی ، مقاومت در برابر خوردگی و جذابیت زیبایی شناختی ، اغلب برای برآورده کردن نیازهای خاص کاربرد نیاز به افزایش سختی سطح دارد. در این وبلاگ ، من برخی از روش های مؤثر را برای افزایش سختی سطح قطعات برنجی ماشینکاری شده CNC به اشتراک می گذارم.
درک اصول برنج و سختی سطح
قبل از اینکه به روش ها بپردازید ، درک برنج و سختی سطح ضروری است. برنج آلیاژ است که در درجه اول از مس و روی تشکیل شده است ، و نسبت های مختلفی از این عناصر و گاهی اوقات فلزات دیگر مانند سرب ، قلع یا آلومینیوم وجود دارد. سختی برنج بستگی به ترکیب آن ، عملیات حرارتی و کار سرماخوردگی دارد. از طرف دیگر ، سختی سطح به توانایی لایه بیرونی مواد در مقاومت در برابر تورفتگی ، سایش و سایش اشاره دارد.
روشهای افزایش سختی سطح
1. عملیات حرارتی
عملیات حرارتی یک روش متداول برای تغییر خصوصیات مکانیکی فلزات از جمله برنج است. برای برنج ، مهمترین فرآیندهای تصفیه حرارتی ، بازپرداخت و خاموش کردن است.
- بازپخت: بازپخت شامل گرم کردن قطعات برنجی به دمای خاص و سپس خنک کردن آنها به آرامی است. این فرآیند تنش های داخلی را تسکین می دهد ، ساختار دانه را اصلاح می کند و می تواند سختی را تا حدی افزایش دهد. به عنوان مثال ، بازپخت کامل برنج به طور معمول در دمای بین 600 تا 700 درجه سانتیگراد (1112 - 1292 درجه فارنهایت) انجام می شود و به دنبال آن خنک کننده آهسته در کوره انجام می شود. این می تواند انعطاف پذیری مواد را بهبود بخشد و در عین حال سختی آن را نیز تقویت کند.
- فروکش: خاموش کردن یک فرآیند خنک کننده سریعتر است. پس از گرم کردن برنج به دمای بالا ، به سرعت در یک محیط خاموش مانند آب یا روغن خنک می شود. فرونشست می تواند سختی برنج را به میزان قابل توجهی افزایش دهد ، اما این ماده را نیز شکننده تر می کند. بنابراین ، تعادل با سختی و شستشو بر اساس کاربرد خاص قطعات بسیار مهم است.
2. کار سرد
کار سرماخوردگی ، همچنین به عنوان تشکیل سرد یا جعل سرما شناخته می شود ، شامل تغییر شکل قطعات برنجی در دمای اتاق است. این فرایند می تواند با معرفی جابجایی در ساختار کریستالی برنج ، سختی سطح را افزایش دهد. روشهای کار سرماخوردگی شامل نورد ، نقاشی و اکستروژن است.
- نورد: در نورد ، قطعات برنجی از طریق یک جفت غلطک منتقل می شوند تا ضخامت آنها را کاهش دهند یا شکل آنها را تغییر دهند. این نیروی فشاری باعث می شود دانه های موجود در برنج تغییر شکل داده و دراز شود و سختی سطح را افزایش می دهد.
- نقاشی: نقاشی شامل کشیدن برنج از طریق قالب برای کاهش قطر آن یا تغییر بخش صلیب آن است. این فرایند همچنین مواد را تحت فشار قرار می دهد و منجر به افزایش سختی می شود. به عنوان مثال ، طراحی سیم برنجی می تواند سختی خود را در مقایسه با حالت AS - بازیگران افزایش دهد.
3 پوشش سطح
پوشش سطح یک روش مؤثر برای افزایش سختی سطح قطعات برنجی بدون تغییر خصوصیات فله مواد است. انواع مختلفی از پوشش های سطح در دسترس است:
- برقی: آبکاری شامل رسوب یک لایه نازک از فلز بر روی سطح قطعات برنجی با استفاده از یک فرآیند الکتروشیمیایی است. فلزات سخت مانند نیکل ، کروم یا روی را می توان بر روی برنج برپا کرد تا سختی سطح آن را افزایش دهد. به عنوان مثال ، آبکاری نیکل می تواند سطح سخت و مقاوم در برابر سایش را فراهم کند ، در حالی که آبکاری کروم علاوه بر افزایش سختی ، مقاومت در برابر خوردگی عالی را نیز ارائه می دهد.
- رسوب بخار فیزیکی (PVD): PVD یک فرآیند پوشش بر اساس خلاء است که در آن یک فیلم نازک از مواد روی سطح قطعات برنجی قرار می گیرد. روکش هایی مانند تیتانیوم نیترید (قلع) ، کربنیترید تیتانیوم (TICN) و نیترید آلومینیوم (آلتین) با استفاده از PVD قابل استفاده است. این روکش ها بسیار سخت هستند و می توانند مقاومت سایش و سختی سطح قطعات برنجی را به میزان قابل توجهی بهبود بخشند.
4. نیتریدر
Nitriding یک فرآیند درمانی ترموشیمیایی است که نیتروژن را به سطح قطعات برنجی معرفی می کند تا ترکیبات نیترید سخت تشکیل شود. این فرایند می تواند سختی سطح ، مقاومت در برابر سایش و استحکام خستگی برنج را افزایش دهد. انواع مختلفی از فرآیندهای نیترایدر مانند نیتریدر گاز و نیتریدر پلاسما وجود دارد.
- نیتریدر گاز: در نیترایدر گاز ، قسمتهای برنجی در یک فضای غنی از نیتروژن گرم می شوند. نیتروژن در سطح برنج پخش می شود و ترکیبات نیترید را تشکیل می دهد. این فرآیند بسته به عمق مورد نظر لایه نیتراید و ترکیب خاص برنج می تواند چندین ساعت طول بکشد.
- نیتریدر پلاسما: نیترایدر پلاسما از تخلیه پلاسما برای فعال کردن گاز نیتروژن و تسریع در فرایند انتشار استفاده می کند. این روش امکان کنترل دقیق تری از فرآیند نیترید را فراهم می کند و می تواند در مقایسه با نیتریدر گاز در زمان کوتاه تر به سختی سطح بالاتر برسد.
ملاحظات در استفاده از این روش ها
هنگام انتخاب روشی برای افزایش سختی سطح قطعات برنجی ماشینکاری شده CNC ، باید چندین عامل در نظر گرفته شود:
- هزینه: برخی از روش ها ، مانند پوشش PVD یا نیتریدر پلاسما ، به دلیل تجهیزات و مواد تخصصی مورد نیاز می توانند نسبتاً گران باشند. در مقابل ، کار سرماخوردگی و بازپخت فرآیندهای مؤثر است.
- هندسه قسمت: شکل و اندازه قطعات برنجی نیز می تواند در انتخاب روش تأثیر بگذارد. به عنوان مثال ، قطعات پیچیده شکل ممکن است با استفاده از یکنواختی یا PVD به طور یکنواخت پوشیدن دشوار باشد ، در حالی که کار سرماخوردگی ممکن است برای قطعاتی با هندسه های پیچیده مناسب نباشد.
- الزامات درخواست: استفاده در نظر گرفته شده از قطعات برنجی یک عامل مهم است. اگر قطعات در معرض شرایط بار و ساینده بالا قرار بگیرند ، ممکن است یک روش سخت تر سطح سخت تر مانند نیترایدر یا پوشش PVD مورد نیاز باشد. از طرف دیگر ، اگر قطعات فقط نیاز به افزایش جزئی در سختی داشته باشند ، ممکن است آنیل شدن یا سرماخوردگی کافی باشد.
پیشنهادات ما به عنوان تأمین کننده قطعات برنجی ماشینکاری CNC
به عنوان تأمین کنندهقطعات برنجی ماشینکاری CNC، ما تجربه گسترده ای در استفاده از این روشهای سخت شدن سطح برای تأمین نیازهای خاص مشتریان داریم. ما همچنین طیف گسترده ای از سایر قطعات ماشینکاری CNC را ارائه می دهیم ، مانندقطعات پشتیبانی شافت خطی آلومینیوم CNCوتموارد دنده سخت افزاری قطعات یدکی ماشینکاری CNCبشر دولت ما - از - - - امکانات هنری و تکنسین های ماهر اطمینان حاصل می کنند که می توانیم قطعات با کیفیت و با دقت و دقیق با سختی سطح مورد نظر را فراهم کنیم.
اگر در بازار قطعات برنجی ماشینکاری شده CNC یا سایر اجزای ماشینکاری شده CNC هستید و در مورد سختی سطح نیازهای خاصی دارید ، ما دوست داریم از شما بشنویم. برای بحث در مورد پروژه خود با ما تماس بگیرید و بررسی کنید که چگونه می توانیم بهترین راه حل ها را برای نیازهای شما ارائه دهیم.
منابع
- Callister ، WD ، & Rethwisch ، DG (2017). علوم و مهندسی مواد: مقدمه. ویلی
- کمیته کتاب ASM. (1990). کتابچه راهنمای ASM ، جلد 4: درمان گرما. ASM International.
- کمیته کتابچه راهنمای فلزات. (1998). کتابچه راهنمای فلزات ، جلد 1: خواص و انتخاب: آهنین ، فولادها و آلیاژهای عملکردی بالا. ASM International.
